2.2 Condensator

2.2.1 capaciteit

Een condensator bestaat uit twee geleiders gescheiden door een isolator (het diëlektricum). De capaciteit is groter bij een groter plaatoppervlak, een kleinere plaatafstand en een diëlektricum met een grotere diëlektrische constante (lucht ≈ 1; een plaat met 5 ertussen: 5 x zo groot). Een hogere spanning verandert de capaciteit niet.

Op gelijkspanning laadt de condensator op; daarna loopt er geen stroom meer door (0 A). Een grotere condensator verandert de gelijkstroom in de rest van de schakeling dus niet.

2.2.2 de eenheid farad

Eenheid van capaciteit: farad (F). In de praktijk: µF (1 F = 1.000.000 µF), nF en pF. Een juist opschrift is bijvoorbeeld 3,3 nF. "20 µF/16 V" betekent 20 microfarad met een maximale werkspanning van 16 V. 200 pF 5% ligt tussen 190 en 210 pF.

2.2.3 gebruik van vaste en variabele condensatoren: lucht-, mica-, kunststof-, keramische en elektrolytische condensatoren

• Lucht: kleinste hf-verliezen; vooral variabele condensatoren voor afstemming en afregeling, antenne-aanpasschakelingen en de afstemkring van een (2 m-)eindtrap. Gebruikelijke waarde voor kortegolf: ongeveer 100 pF (examenwaarde).
• Mica: vaste condensator met kleine verliezen, ook in trimmers.
• Kunststof (polyester, styroflex): vaste condensatoren van nF tot µF.
• Keramisch: kleine waarden (pF tot nF) voor hf, bijvoorbeeld ontkoppelen en koppelen in een 145 MHz-versterkertrap.
• Elektrolytisch (elco): grote capaciteit (bijv. 200 µF); gebruikt in gelijkspanningsvoedingen, voor het afvlakken in een netvoeding ongeveer 1000 µF (examenwaarde). Heeft een + en −: verkeerd aansluiten vernielt hem.

• Test je kennis
• Set 2
• Set 3

• Vorige
• Terug
• Volgende